Klárum húsið!

Ég óttast að tónlistarhúsið verði látið sitja á hakanum. Nú eru kosningar framundan og hætta er á að einhverjir stjórnmálamenn reyni að ná sér í vinsældir með því að segja byggingunni stríð á hendur. Það er fyrst skorið niður í menntun og menningu þegar þrengir að. Auðvitað væri rétt að seinka byggingu hússins um einhver tíma en það myndi kosta enn meiri pening en að klára það strax.
Við sem höfum lifibrauð okkar af klassískum tónlistarflutningi höfum beðið eftir því ansi lengi að hér rísi tónlistarhús sem er landinu samborið. Íslenskt samfélag verður með hverju árinu líkara því ameríska þar sem neysluhyggjan valtar yfir alla menningartilburði. Við höfum núna tækifæri á að breyta áherslum í íslensku samfélagi og væri óskandi að við færum að leita hamingjunnar innra með okkur sjálfum í stað þess að kaupa alltaf flottari bíla og stærri flatskjái. Menntun og öflug menning gefa lífinu gildi og því megum við ekki hætta við fyrsta og eina íslenska tónlistarhúsið.

Tekist á um Tónlistarhús

Byltingin etur börnin sín.....

.... er mér efst í huga þegar ég les bloggfærslur við þessa frétt.
Það kemur mér á óvart hvað fólk getur verið miskunarlaust í því sem það segir og skrifar.

Ég hélt að okkur hefði tekist betur til í uppeldi síðustu 50 árin eða svo.

Mín áskorun: Verum málefnaleg, sama hvaða skoðun við höfum!

Hænuskref í rétta átt

Grænt ljós hjá USA vegna olíuhagsmuna?

Ein af afleiðingum stríðsins er hækkun olíuverðsins. Sumir hagnast þess vegna ansi mikið. Kannski einhverjir tengdir texönskum olíufyrirtækjum líti í aðra átt í stað þess að stoppa Ísraela af?

Maður bara spyr sig.

Olíuverð hækkar um 40%

Vörutalning og útgönguspá

Í dag er hinn víðfrægi vörutalningardagur, 2. janúar. Í gamla daga voru allar verslanir lokaðar á meðan að sveittir verslunarmenn með jólavömb töldu skrúfur og kexpakka í kapp við klukkuna og vonuðu að það væri ekki stór munur á raunverulegum og áætluðum birgðum.

Eitthvað hefur þetta nú breyst í seinni tíð, þar sem tölvur spúa út rafrænum upplýsingum hvenær sem ýtt er á viðeigandi takka. Verslunarmenn eru þ.a.l. ekki eins sveittir en samt ennþá með jólavömb, eins og allir hinir.

Hjá okkur hinum fer sjaldnast einhver talning fram á áramótum. Aldrei lítur maður yfir farinn veg með einhverja tölfræði í huga þó efalaust væru niðurstöðurnar áhugaverðar. Í hvað fóru laun ársins 2008? Hvað voru mörg blöð af salernispappír að meðaltali notuð af hverjum íbúa heimilisins á árinu? Hversu oft fékk ég mér í glas? Hversu mögum síðum dagblaða fletti ég á árinu án þess að reka augun í eitthvað áhugavert? Hversu margir lásu bloggið mitt raunverulega 2008? Viðfangsefni talningarinnar geta líka verið persónuleg? Hversu oft naut ég ásta á því herrans ári tvöþúsundogátta?

Allar þessar niðurstöður verða fyrst áhugaverðar þegar þær eru bornar saman við tölur ársins 2007 nú eða þegar gluggað er í tölur nágrannans. Þá kárnar gamanið - hjá þér eða nágrannanum.Þar sem ég hélt ekki utan um gögn eins og þessi fyrir síðasta ár er ekki úr vegi að skoða niðurstöður fyrstu 2ja daga 2009 og margfalda þær með 183 til að geta sýnt útgönguspá fyrir allt árið.

Samkvæmt því á ég eftir að:

 

• Sofa að meðaltali 5 klukkutíma á sólarhring allt árið
• Horfa EKKERT á sjónvarpið 
• Borða 182 gómsæta fiskrétti
• Drekka EKKERT áfengi og 
• fljúga 548 sinnum milli flugvalla í Evrópu

 

Gleðilega vörutalningu!

Nú á að koma okkur aftur í neyslugírinn!

Þetta er alveg eins og síðustu jól. Fréttir af fólki að gera góð kaup. Fyrir ári síðan var verið að selja armbandsúr á einhverjar milljónir og gefið í skin að enginn væri maður með mönnum nema hann gæfi almennilegt úr í jólagjöf.

Auðvitað vonar maður að verslanir fari ekki á hausinn og að verslunarfólk haldi vinnunni. Samt þætti mér gott ef við Íslendingar skrúfuðum aðeins fyrir neyslugírinn og leituðum hamingjunnar fjarri pizzakössum, flatskjám og sófasettum með vasa fyrir bjórdósir.

Lífhrædd á íslenskri útsölu

Það eina rétta í kreppunni....

Þetta er svo sannarlega einstakt tækifæri fyrir þjóðina. Það er ekki á hverjum degi sem þessi ótrúlega fallegi lagaflokkur er fluttur, hvað þá heldur að hann sé sviðsettur.

Tónlist Schubert er ekki búin að vera vinsæl síðustu tæplega 200 ár að ástæðulausu. Hún á erindi til okkar á öllum tímum og ekki síst núna þegar fólk er að reyna að hætta neysluhyggjunni og hugsa upp á nýtt hvaða hlutir skipta raunverulega máli.

Ekki skemmir heldur fyrir að frábærir listamenn skuli koma að þessu og það er svo sannarlega kominn tími til að fólk kynnist betur strigabassanum af Suðurnesjum, Jóhanni SMÁRA.

Nú þegar vetur er svo sannarlega skollinn á í íslensku samfélagi er alveg kjörið að setjast niður um stund og njóta vetrarferðar Schuberts.

Sjálfur kemst ég því miður ekki; er ekki á landinu.

Þeim áhugasömustu bendi ég á wikipediuna til að kynna sér viðfangsefnið enn betur: http://en.wikipedia.org/wiki/Winterreise

Góða ferð!

Axlar ábyrgð á kreppunni

Erum við stolt af skemmdarvörgum?

Fréttir af skemmdarverkum og ólátum eru áhyggjuefni. Kreppan er bara rétt að byrja. Eftir nokkra mánuði hafa sennilega margir misst allt sitt; vinnuna og íbúðina auk þess sem þetta hefur stressandi áhrif á allt heimilslíf og barnauppeldi.
Hvernig þróast mótmælin þá? Fleiri skemmdarverk? Ofbeldi? Við sem þjóð erum rúin trausti á alþjóðlegum viðskiptamarkaði en höfum ennþá stöðu meðal siðmenntaðra þjóða þar sem ofbeldi á götum úti er einungis tengt við áfengisdrykkju og næturlíf en ekki götuóeirðir og skemmdarverk.
Svo velti ég því fyrir mér hvort einhver vilji virkilega að allt á Íslandi fari í að snúast um alþingiskosningar, þar sem pólitíkusar keppast um að selja skrattanum ömmu sína bara fyrir það eitt að komast á þing?
Mér finnst að sú ríkisstjórn sem nú er þurfi að axla ábyrgð, en einmitt með því að standa vaktina meðan þetta er að ganga yfir. Hvort sem kosið verður á næsta ári eða síðar skiptir minna.

Máluðu Valhöll rauða í nótt

Orðinn leiður á marklitlum könnunum!

Mikið er ég orðinn þreyttur á því þegar skoðanakönnunum sem þessum er skellt á þjóðina "í miðjum kliðum". Þetta er eins og að spyrja hóp af fólki með tímabundna hægðatregðu hvað það óski sér helst. Margir myndu eflaust svara með: "Drulla".

Nær hefði verið hjá Gallup að spyrja hvort viðkomandi teldi líklegt að hann/hún flyttist til útlanda á næstunni vegna ástandsins. Þá fengist miklu áhugaverðari niðurstaða. Hvenær hugleiðir maður ekki eitthvað?

Ástandið hjá okkur er of alvarlegt til þess að einhver umræða sem þessi fari af stað á "kolröngum" forsendum.

Möguleiki á landflótta?

Einn í Eyjaálfu!

Þá er ástralíuvistin mín hálfnuð. Það er auðvitað ekkert skrítið við að vera hinu megin á hnettinum nema bara vitneskjan um það. Það að sólin gangi rangshælis vekur ekki mikla athygli mína né heldur sú staðreynd að hér sé vetur. Hitinn hefur líka verið innan ramma íslensks sumars: 10-18 gráður. Það er einna helst að ég sé í lífshættu þegar ég hleyp yfir götur og gleymi því um stundarsakir að hér er vinstri umferð.

Borgina Melbourne er ég aðeins búinn að skoða. Ég fór t.a.m. í labbitúr í gær um miðborgina þar sem götukerfið er hannað eins og rúðustrikað blað, ekki ólíkt því sem maður á að venjast í Ameríku. Það er líf á götunum. Mikið af ungu fólki á ferðinni og mikið af alls konar afþreyingu. Ég skellti mér á spennumyndina Taken og bíóið minnti mig á íslensk bíó, nema hvað sætin voru númeruð og ekkert hlé var gert á sýningu myndarinnar.

Fyrir mér kemur ástralskt samfélag fyrir eins og blanda af evrópsku, amerísku og asísku. Fólkið hérna er mjög almennilegt en um leið ekki svo yfirborðskennt. Hversdagsneyslan er meiri en á meginlandi Evrópu en minni en í BNA. Síðan er auðvitað miklu meira af asískum mat á boðstólnum en við eigum að venjast.

Þessi blanda heppnast mjög vel og niðurstaðan er fallegur staður, þægilegt samfélag, góður matur og skemmtilegt fólk.

Vinnan hefur líka gengið vel. Konsertarnir okkar eru í Hamer Hall, rúmlega 2000 manna sal í Art Center, sem er samansafn bygginga og stofnana sem snúast um list. Samsöngvararnir eru mjög fínir, hljómsveit og kór sömuleiðis og allt starfsfólk hið almennilegasta.

Enn sem komið er hef ég ekki séð hoppandi kengúrur eða eitraða sporðdreka.....

Tónlistin gerir útslagið

Því miður er ég ekki enn búinn að sjá Mamma Mia en mest langar mig að sjá hana með mömmu. Það er ótrúlegt og í raun frábært að þessi mynd skáki Leðurblökufimleikamanninum með klósettröddina. Sú mynd fannst mér fínasta afþreying en er að mínu mati langt frá því að vera eitthvað meistaraverk. Svo er búið að hampa myndinni svo mikið í fjölmiðlum að fólk þorir varla að segja eitthvað neikvætt um hana.

Þeim mun sætara fyrir Abba og X-James Bond.

Mamma Mia! langvinsælasta mynd sumarsins?